ادوارد مانه، زندگینامه و نقاشیها

نویسنده: ایکاروس، تاریخ: سه شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۸

ادوارد مانه یکی از مهمترین نقاشان مدرن در تاریخ هنر می باشد. این هنرمند بزرگ باعث الهام بسیاری از نقاشان جوان شد و آنها بودند که باعث به وجود آمدن سبک امپرسیونیسم در آینده شدند. امروزه نقاشی های این هنرمند بزرگ را یکی از نقاط آغازین هنر مدرن تلقی می نمایند. بیست سال پایانی زندگی، مانه با همراه با دیگرهنرمندان آن دوران به بسط و پرورش سبک خود پرداختند و همین امر آینده هنر نقاشی را در قرن بیستم رقم زد. این هنرمند یکی از معدود نقاشانی است که آثارش از همان ابتدا با استقبال و اقبال عمومی مواجه شد. ضربه قلمهای راحت و صریح این نقاش و همینطور نورپردازی های عکاسی گونه آن منجر به خلق آثاری متمایز و زیبا گشت که همین امر یکی از فاکتورهای در خور و مورد توجه در آثار او بود. همین موضوع بعدها تبدیل به یکی از خصوصیات هنر مدرن شد. وی از آثار هنرمندان دوره رنسانس به عنوان یک منبع بهره می برد و آنها را دستخوش تغیراتی می کرد. مانه تکنیکی را که در آتلیه استاد خود توماس کوتور آموخته بود رد کرد که طبق آن تکنیک، نقاشی از لایه های تیره تر آغاز شده و کار با لایه های متعدد پیشرفت کرده و مدت زمانی نسبتا طولانی را صرف ساخت وساز می نمایند. برعکس، این نقاش بزرگ تقریبا از روشی شبیه به روش آلاپریما در آثار خود استفاده میکرد که در آن، کار نقاشی تقریبا در یک نشست به پایان میرسید. همین امر و تکنیک بعدها دستمایه نقاشان امپرسیونیسم شد و از این تکنیک رنگ گذاری، بسیار در آثار خود استفاده کردند. آثار مانه تحت عنوان هنر مدرن متقدم دسته بندی می گردد. یکی از دلایل عمده این موضوع تخت و اوپک (پوشاننده) بودن رنگهایش می باشد. نقاشی های او از حالات اسکیس گونه برخوردار می باشند و فیگور در اکثر آثار وی از رنگهای نسبتا تیره تر تشکیل می گردد. همین فاکتورها باعث شد که مانه در زمان خود تبدیل به یک نقاش ساختارشکن و نوآور شده و منجر به وجود آمدن و تسریع جنبشهای آوانگارد در آینده شود.


ادوارد مانه

ادوارد مانه


ادوارد مانه در بیست و سوم ژانویه در پاریس متولد شد. وی در یک امارت بزرگ خانوادگی به دنیا آمد. خانواده مانه خانواده ای ثروتمند و مرفه بودند و همینطور از ارتباطات سیاسی قدرتمندی نیز بهره می بردند. مادرش دختر یک دیپلمات قدرتمند سوئدی بود که دختر بزرگ پرنسس سوئدی از خاندان سلطنتی سوئد به حساب می آمد. پدر مانه یک قاضی فرانسوی بود و از ادوارد نیز انتظار داشت که در رشته حقوق تحصیل کرده و شغل پدری خود را ادامه دهد. اما عموی ادوارد او را در راه نقاشی تشویق می نمود و بعضا ادوارد کوچک را برای بازدید از موزه لور با خود همراه می کرد. در سال 1841 در مقطع متوسطه وی در کالج رولین ثبت نام کرد. در سال 1845 به توصیه عمو در یک دوره آموزشی طراحی ثبت نام کرد که در آنجا با آنتونین پروست ملاقات نمود که این شخص در آینده تبدیل به دوست مادام العمر مانه و همینطور وزیر فرهنگ و هنر فرانسه شد.


آنتونین پروست اثر ادوارد مانه

آنتونین پروست اثر ادوارد مانه


به توصیه پدر در سال 1848 با یک کشتی به جهت آموزش در نیروی دریایی به ریودوژانیرو رفت. بعد از دو بار مردود شدن در امتحان پذیرش نیروی دریایی، پدر راضی به ادامه فعالیت هنری مانه شد. از سال 1850 تا 1856 وی در یک آکادمی هنرهای زیبا و زیر نظر یک استاد نقاشی به نام توماس کانتور به یادگیری پرداخت. از سوی دیگر وی آثار اساتید قدیمی را نیز کپی می کرد. در سالهای 1853 تا سال 1856 از آلمان، ایتالیا و هلند بازدید نمود. در طول این مدت بسیار تحت تاثیر سه نقاش بزرگ هلندی و اسپانیایی به نامهای فرانس هالس، دیه گو ولاسکوئز و فرانسیسکو خوسه گویا قرار گرفت. در سال 1856 مانه آتلیه شخصی خود را دایر کرد. سبک وی در این سالها شامل دست آزاد و ضرب قلمهای نسبتا تند بود. همینطور ساده سازی جزئیات و در عین حال دوری جستن از حالات تُنهای رنگی که شباهت به نقاشی های سنتی داشتند. با پیروی از سبک رئالیسم جدیدی که مبتکر آن گوستاو کوربه بود دست به خلق آثار نقاشی زد. وی دست به خلق نقاشی هایی با موضوعاتی همچون افرادی در حال نوشیدن ابسنت و دیگر موضوعات اجتماعی همچون متکدیان، خواننده ها، کولی ها، مردم در کافه ها و گاوبازی زد. مانه پس از آثار متقدم خود بسیار ندرتا به تولید نقاشی هایی با موضوعات مذهبی، میتولوژِی و یا تاریخی دست می زد. اگر بخواهیم به یکی از آثارش با موضوع مذهبی اشاره نماییم می توان به اثر استهزاء مسیح اشاره کرد که اکنون در موزه شیکاگو وجود دارد و همینطور به مسیح با فرشتگان که اکنون در موزه متروپلیتن وجود دارد اشاره کرد.


استهزاء مسیح، نقاشی مانه

استهزاء مسیح، نقاشی مانه


در سال 1861 وی دو اثر برای سالن ارائه کرد که هر دو اثر نیز پذیرفته شد. یکی از این آثار پرتره مادر و پدرش بود که در آن زمان هر دوی آنها فلج بودند و همینطور قادر به تکلم نیز نبودند. شاید این کار به دلیل تلخ بودن موضوع، به صورت قابل توجهی مورد نظر مثبت منتقدین قرار نگرفت. اما اثر دیگرش به نام آوازخوان اسپانیایی به وسیله منتقد مشهور فرانسوی تئوفیل گوتیه تحسین شد. این اثر به دلیل پذیرش از طرف اطرافیان در محل مناسب تری در سالن قرار گرفت.


اثر ادوادر مانه، آوازخوان اسپانیایی

اثر ادوادر مانه، آوازخوان اسپانیایی


آثار مانه در این نمایشگاه از جسارت و بی پروایی خاصی برخوردار بود. این نکته زمانی کاملا به چشم می آمد که آثارش با آثار هنرمندان دیگر در سالن مقایسه می شد. این اتفاق به واقع رخ داد و دو اثر وی در سالن با کار بسیاری از هنرمندان دیگر در مقام مقایسه قرار گرفت. آوازخوان اسپانیایی با سبکی کاملا نامتعارف و با نوعی مد خاص نقاشی شده بود که به واقع نوع جدیدی از رئالیسم به حساب می آمد. این نکته بر روی بسیاری از هنرمندان جوان آن دوران تاثیر گذار شد و تا حدی نیز تعجب بینندگان را بر انگیخت. یکی از آثار متقدم و جالب توجه مانه موزیک در تویلری می باشد. این اثر با الهام از آثار دیگو ولاسکوئز و فرانس هالس به تصویر کشیده شده است. این اثر همینطور علاقه وافر مانه به تفریح و اوقات فراغت را به تصویر می کشد. این نقاشی الهام بخش بسیاری از نقاشان از جمله کلود مونه، پیر اُگوست رنوار و فردریک بازیل در به تصویر کشیدن فضاهای باز و جمعیت شده است. یکی از مشهورترین آثار متقدم مانه ناهار در چمنزار می باشد. سالن پاریس این اثر را برای نمایش در نمایشگاه 1863 رد کرد. اما مانه با نمایش این اثر در سالن آثار مردود موافقت کرد. این نمایشگاه یک نمایشگاه موازی با سالن اصلی بود. این سالن توسط امپراطور فرانسه ناپلئون سوم تاسیس شده بود. بسیاری از آثار هنرمندان توسط هیات انتخابی سالن مردود اعلام می شد و این امر مشکلاتی را برای هنرمندان به جهت نمایش آثارشان پدید می آورد. این سالن مردودین به جهت نمایش آثار این هنرمندان تاسیس شده بود. سالن پاریس در آن سال 2783 اثر را رد کرد و بسیاری از نقاشان نمایش اثرشان را در سالن مردودی ها نپذیرفتند. مانه، ویکتوریا مورنت و همسر و برادر وی را به عنوان مدل برای این اثر انتخاب کرده بود.


ویکتوریا مورنت

ویکتوریا مورنت


مانه از این مدل در بسیاری از آثار مشهور خود در آینده نیز استفاده کرد. این نقاشی بسیار جنجال برانگیز شد و به دلیل ماهیت آن در جامعه هنری بحث های بسیاری را برانگیخت. مانه در این اثر از ترکیب بندی «داوری پاریس» اثر چاپگر بزرگ ایتالیایی مارک آنتونی رموندی استفاده کرد. اما دیگر اثر مشهور وی المپیا بود که این اثر نیز بسیار پر سر و صدا شد. ماهیت این اثر زنی را نشان می داد که به بیننده خیره شده و موضوعاتی پیرامون این اثر وجود داشت که نشان میداد این زن از قشر نامناسب جامعه می باشد. این اثر نیز یک نسخه برگرفته از دو نقاش بسیار مشهور تاریخ هنر با نامهای ونوس اوربینو اثر تیسین و ماخای برهنه اثر فرانسیس گویا می باشد. این نقاشی ها در جامعه آن روزها به حدی جنجال برانگیز شد که تا نزدیکی نابودی آثار و سوراخ شدن آنها توسط بازدید کنندگان نیز پیش رفت.

پس از مرگ پدر در سال 1862 با زنی به نام سوزان لئونوف ازدواج کرد. این زن یک معلم پیانو و دو سال از مانه بزرگتر بود. این زن در ابتدا توسط پدر مانه برای تدریس پیانو به وی و برادر کوچکترش استخدام شده بود. مانه از این زن دارای یک پسر شد که این پسر نیز موضوع نقاشی های او قرار گرفت. یکی از مهمترین آثاری که مانه از این پسر خلق کرد حمل شمشیر توسط پسر نام دارد. این نقاشی اکنون در موزه متروپلیتن نیویورک می باشد.


پسر شمشیر را حمل می کند

پسر شمشیر را حمل می کند


کمی بعد در حلقه امپرسیونیسم ها و نقاشان آن مکتب مانند اِدگار دِ گا ، کلود مونه، اُگوست رنوآر، آلفرد سیسلی، پُل سِزان و کامی پیسارو قرار گرفت. مانه از طریق نقاش زن مشهور برت موریسو، که خود او نیز در حلقه این نقاشان قرار داشت با آنها آشنا شد.


برت موریسو اثر مانه

برت موریسو اثر مانه


برعکس دایره امپرسیونیسم ها، مانه معتقد بود که هنرمندان مدرن می بایست بر برگزاری و نمایش آثار خود در سالن پاریس پا فشاری نمایند. اما هنرمندان امپرسیونیسم بر این اعتقاد بودند که بر روی گالری ها و نمایشگاه های مستقل تمرکز نمایند. با این حال زمانی که اثر او در نمایشگاه بین المللی 1867 مردود اعلام شد، دست به گشایش یک نمایشگاه شخصی زد. مادر مانه بسیار نگران این موضوع بود که او تمام ارث پدری خود را بر سر این پروژه از دست بدهد. زیرا پروژه نمایشگاهی که وی در سر می پروراند بسیار بزرگ و پر هزینه بود. در حالی که این نمایشگاه با عدم موفقیت همراه شد و اکثر منتقدین نیز نسبت به آن نظر منفی ارائه کردند. با این حال این نمایشگاه مقدمه ای شد بر ارتباط کاری مانه با دیگر نقاشان امپرسیونیسم مانند دگا. اگر چه آثار این هنرمند بزرگ بر روی امپرسونیست ها نفود و تاثیر گذار بود اما وی از برگزاری نمایشگاه با این گروه خودداری می کرد. شاید دلیل این امر عدم تمایل مانه به قرار گرفتن زیر یک نام و یا یک سبک خاص بوده است. از طرف دیگر وی علاقه زیادی به برگزاری نمایشگاه در سالن پاریس از خود نشان میداد، جایی که امپرسیونیست ها با آن مشکل جدی داشتند.

عکس العمل و پاسخ مانه به زندگی مدرن، به تصویر کشیدن صحنه های جنگ و به طور کل پرداختن به موضوع جنگ در آثار خود بود. شاید بتوان این آثار را در زیر مجموعه آثاری با ژانر تاریخی نیز دسته بندی کرد. یکی از آثار مشهور وی در این ژانر نبرد کیرسارگ و آلاباما می باشد. این جنگ یک نبرد دریایی مشهور در جریان جنگ داخلی آمریکا می باشد که در سواحل فرانسه روی داد و احتمالا هنرمند نقاش شاهد این صحنه بوده است. موضوع بعدی در این ژانر، مداخله فرانسه در مکزیک می باشد. نام اثر مانه اعدام امپراطور ماکسیمیلیان می باشد. موضوع این کار هنری مربوط به سیاست خارجی دولت فرانسه است. این نقاشی در ورژنهای مختلفی خلق شد. ظاهرا اعدام این رهبر مکزیکی توسط ناپلئون سوم امپراطور فرانسه طرح ریزی شده بوده است. این نقاشی نیز از اثر نقاش بزرگ فرانسیسکو گویا با نام سوم ماه مه ۱۸۰۸ الهام گرفته شده است و ظاهرا اثر مانه نیز الهام بخش تابلوی گرونیکا شاهکار پیکاسو بوده است.


سوم ماه مه ۱۸۰۸ اثر گویا

سوم ماه مه ۱۸۰۸ اثر گویا


اعدام امپراطور ماکسیمیلیان اثر مانه

اعدام امپراطور ماکسیمیلیان اثر مانه


در اواسط دهه چهلم زندگی وضعیت سلامتی مانه رو به وخامت گذاشت و دردهای بدنی و همینطور رعشه در پاها به سراغ او آمد. در سال 1879 وی آب درمانی را در منطقه ای نزدیک شهر مودون در فرانسه آغاز کرد. پزشکان مشکل وی را گردش خون در بدن تشخیص داده بودند. اما در واقع مشکل او سیفلیس بوده است. در سال 1880 وی پرتره یک خواننده اوپرا به نام امیل آمبره را نقاشی کرد. آمبره در نیویورک و در سال 1879 یک نمایشگاه نقاشی برای مانه برپا کرده بود. در سالهای پایانی مانه به نقاشی طبیعت بیجان و به تصویر کشیدن میوه ها و سبزیجات روی آورد. آخرین اثر بزرگ مانه، بار فولی برژه (A Bar at the Folies-Bergère) نام دارد که وی در همان سال این اثر را در سالن پاریس به نمایش گذاشت. بعد از این رویداد وی دیگر هرکز نقاشی با ابعاد بزرگ را به تصویر نکشید و همیشه به کار بر روی نقاشی هایی با ابعاد کوچک می پرداخت. آخرین اثر این نقاش بزرگ گلها در ظرف کریستال می باشد.


گلها در ظرف کریستال

گلها در ظرف کریستال


مانه از سال 1861 که اولین حضورش در سالن پاریس بود تا سال 1883 که سال درگذشت وی می باشد به صورت یک هنرمند حرفه ای فعالیت کرد. آثار ماندگار و شناخته شده وی در سال 1975 توسط دنیس روارت تاریخ شناس هنر تبدیل به کاتالوگ شد. این آثار شامل 430 نقاشی رنگ روغن، 89 پاستل، و بیش از 400 اثر بر روی ساپورت کاغذ می باشد. هرچند که در بسیاری از موارد آثارش به واسطه منتقدان مورد نکوهش و نقدهای سنگین قرار گرفت، اما آثار مانه از همان آغاز تحسین برانگیز و مورد قبول بودند. امیل زولا، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار فرانسوی در متنی درباره مانه چنین می گوید: ما به دیدن واقعیت به صورت مستقیم، ساده و عریان خو نگرفته ایم. همانطور که گفتم این آثار به شکل غافلگیر کننده ای باشکوه می باشند ...

نظاره آثار وی به واقع یک تجربه دلربا و زیباست. اندیشیدن به آثارش بسیار پر ارزش می باشد. در این کارهای هنری می توان نوعی طبیعت وحشی اما در عین حال ملایم و دلنشین را سراغ گرفت. تاریخ نویس هنری مشهور بئاتریس فارول در مورد این هنرمند بزرگ می گوید به واقع می توان مانه را پدر جهانی جنبش هنر مدرن لقب داد. این نقاش بزرگ به همراه گوستاو کوربه جزو اولین نقاشانی بودند که ریسک تغییرات بنیادی و ساختار شکن را در هنر به جان خریدند و بر خلاف سلیقه عموم حرکت کردند. بعلاوه این هنرمند به همراه کوربه دو تن از پیشروترین هنرمندان در راه از بین بردن موضوعات و سبک تاریخی و میتولوژی گونه بودند. در عین حال آنها به همراه دگا در جهت به تصویر کشیدن زندگی مدرن شهری تلاش کردند و هنر نقاشی را به میان توده مردم و جامعه وارد نمودند.


گرد آوری و تهیه مطالب: جواد اکبر زاده


مطلب قبلی



دیـــدگـــاه


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارسال نظرات




 


مؤکداً از مراجعه حضوری از ساعت ۱۶ به بعد خودداری نمایید          آموزشگاه هنرهای تجسمی ایکاروس سه شنبه ها تعطیل است